- चंद्रपूर महानगरपालिका : सत्तेचा खेळ, जनतेचा घात आणि राजकारणाचा अधःपात
- चंद्रपूर महानगरपालिकेच्या महापौरपदाच्या निवडीत जे घडलं, ते फक्त एक राजकीय घडामोड नाही, तर लोकशाहीच्या छातीत घुसवलेला एक थंडगार खंजीर आहे. भाजप–उबाठा युतीतून नाट्यमय पद्धतीने महापौर निवडला गेला, काँग्रेसला जनतेकडून स्पष्ट कौल मिळूनही सत्तेपासून दूर रहावं लागलं—हे चित्र केवळ चंद्रपूरचं नाही, तर आजच्या महाराष्ट्रातील राजकारणाचं भयावह प्रतिबिंब आहे.
मतदारांनी काँग्रेसवर विश्वास दाखवला, पण सत्ता मात्र त्या विश्वासाच्या विरुद्ध गेली. प्रश्न हा नाही की कोण महापौर झाला, प्रश्न हा आहे की जनतेचा कौल नेमका कुणासाठी होता आणि सत्तेत नेमकं कोण बसलं?
ही विसंगतीच आजच्या राजकारणाचं मूळ दुखणं आहे.
काँग्रेस : पराभव मतदारांनी नाही, तर आत्मघाताने दिला.
- काँग्रेस सत्तेपासून दूर राहण्याचं सर्वात मोठं कारण भाजप किंवा उबाठा नाही, तर काँग्रेसचा स्वतःचा अंतर्गत वाद आहे. नेतृत्वाची अस्पष्टता, गटबाजी, एकमेकांचे पाय ओढण्याची स्पर्धा आणि “मी नाही त्यातली, कळी लाव आतली” अशी मानसिकता—यामुळे काँग्रेस आज स्वतःच स्वतःचा शत्रू बनली आहे.
मतदारांनी दिलेला कौल हातात असूनही तो सत्तेत रूपांतरित करता आला नाही, याला जबाबदार कोण? - नेते मात्र आजही मोकळेपणाने फिरत आहेत, जणू काही घडलंच नाही. कुणी जबाबदारी घेत नाही, कुणी आत्मपरीक्षण करत नाही. आज काँग्रेसच्या नेत्यांनी स्वतःलाच विचारायला हवं—
“क्या से क्या हो गया, बेवफा तेरे प्यार में…”
उबाठा : तत्वज्ञान गहाण ठेवून सत्ता-सौदेबाजी
उबाठा गटाने वेळेवर भाजपला पाठिंबा दिला, हे ते अभिमानाने सांगत आहेत. पण हा पाठिंबा कुठल्या तत्वासाठी होता? कुठल्या विचारधारेसाठी होता? की फक्त सत्तेच्या खुर्चीसाठी?
एकेकाळी भाजपविरोधी भूमिका घेऊन मतदारांची सहानुभूती मिळवणारा उबाठा, आज त्याच भाजपच्या मांडीवर बसून “आम्ही अजूनही एकत्र आहोत” असा देखावा करत आहे. पण हा देखावा मतदारांना फसवू शकत नाही.
चंद्रपूरमधील मतदारांमध्ये उबाठाबद्दल जी आपुलकी होती, ती आज स्पष्टपणे कमी होताना दिसते आहे. - कारण मतदार मूर्ख नाहीत.
ते पाहत आहेत—आज भाजपसोबत, उद्या विरोधात, आणि परवा पुन्हा सोयीप्रमाणे भूमिका बदलणारे नेते.
भाजप : सत्ता मिळवण्याची प्रयोगशाळा
भाजप हा पक्ष नाही, तर सत्ता काबीज करण्याची एक यंत्रणा बनली आहे—असं म्हणणं अतिशयोक्ती ठरणार नाही.
इतर पक्ष फोडणे, उमेदवार विकत घेणे, आमिष दाखवणे, आणि गरज पडल्यास ईडीचा धाक दाखवणे—हा इतिहास आता सर्वश्रुत आहे.
भाजपला सत्ता कशी मिळवायची, याचं गणित अचूक जमलेलं आहे. पण प्रश्न हा आहे की सत्ता मिळवण्याच्या या खेळात जनतेचा, शहराच्या विकासाचा आणि लोकशाहीचा बळी का दिला जातोय? - आज चंद्रपूर महानगरपालिकेत निवडून आलेले अनेक उमेदवार सेवक म्हणून आलेले नाहीत, तर पैशाच्या जोरावर आलेले आहेत.
जनतेची सेवा नव्हे, तर गुंतवणुकीवर परतावा—हा त्यांचा अजेंडा आहे.
विकास हरवतोय, पण सत्तेची धुंदी वाढतेय
या सगळ्या राजकीय समीकरणांमध्ये सर्वात मोठा बळी ठरतोय—चंद्रपूर शहराचा विकास.
पाणी, रस्ते, स्वच्छता, आरोग्य, प्रदूषण, रोजगार—या मूलभूत प्रश्नांवर चर्चा कुणालाच करायची नाही. कारण ते मुद्दे मते मिळवून देत नाहीत, सौदेबाजी करून सत्ता मिळवून देत नाहीत.
आज सत्तेत बसलेले अनेक जण स्वतःला “धुरंदर” समजतात, पण जनता त्यांना “दरिंदर” म्हणते आहे—हे सत्य आहे.
सत्ता मिळवून माज आलेल्या नेत्यांना आज जनतेच्या वेदना ऐकू येत नाहीत.
“आपलं ठेवावं झाकून, दुसऱ्याचं बघावं वाकून”
चंद्रपूरचं सध्याचं राजकारण याच म्हणीवर चाललं आहे. - आपल्या पक्षातील चुका झाकायच्या, दुसऱ्यांच्या चुका मोठ्या करून दाखवायच्या—हेच राजकारण उरलं आहे.
कोणीही स्वच्छपणे बोलायला तयार नाही.
कोणीही जबाबदारी स्वीकारायला तयार नाही.
सगळेच सत्तेच्या गणितात मग्न आहेत.
महापौर भाजपचा, उपमहापौर उबाठाचा : जनतेला काय मिळालं?
महापौर भाजपचा झाला, उपमहापौर उबाठाचा झाला—छान.
पण यातून जनतेला काय मिळालं?
विकासाचा रोडमॅप कुठे आहे?
पाच वर्षांची दिशा कुठे आहे?
सत्तेची खुर्ची वाटून घेतली, पण जबाबदारी वाटून घेतली का?
- हा प्रश्न अजूनही अनुत्तरित आहे.
राजकारण वाईट नाही, राजकारणी वाईट झालेत
आज महाराष्ट्रातच नव्हे, तर देशभरात एक भावना तयार होते आहे—राजकारणच वाईट आहे.
पण सत्य हे आहे की राजकारण वाईट नाही, ते करणारे लोक वाईट झालेत.
स्वार्थ, सत्तालालसा, पैसा आणि भीती—या चार गोष्टींनी आज राजकारण गिळंकृत केलं आहे.
आणि चंद्रपूर महानगरपालिका हा त्याचा जिवंत नमुना आहे.
शेवटचा सवाल : जनता कधी जागी होणार?
आज जे काही घडतंय, ते सगळं मतदारांच्या डोळ्यांसमोर घडतंय.
आज नाही, तर उद्या जनता नक्कीच हिशेब मागेल.
कारण लोकशाहीत शेवटचा निर्णय जनतेचाच असतो.
तेव्हा प्रश्न एवढाच आहे—
नेते बदलतील का, की जनता त्यांना बदलायला भाग पाडेल?
चंद्रपूरच्या राजकारणाला आज आरसा दाखवण्याची वेळ आली आहे.
कारण आरसा दाखवला नाही, तर चेहरा ओळखू येणार नाही.
